Hoe gemakkelijk praten wij over Jezus. Soms denk ik wel eens, realiseren wij ons nog wel wie Jezus is. Jezus de opgestane. Jezus, door en voor wie alles is geschapen. Ja, dat laatste brengt ons heden ten dage meteen voor de grote vraag of alles wel is geschapen. Want als alles niet is geschapen dan heeft Jezus ook geen betekenis. Hoe komt het toch, dat het ontstaan van de aarde een bron van discussie is? Ja, we kennen de theorie over het ontstaan van de aarde. Maar het allereerste begin blijft ook in die theorie een raadsel. Het antwoord van Bertrand Russell op de vraag hoe hij het ontstaan van het heelal verklaarde was eenvoudig: “Het is er gewoon.” Russell excelleerde in vele aspecten van de wetenschap. Het leverde hem zelfs een Nobelprijs op. Maar ondanks zijn kennis heeft hij de zin van het leven nooit gekend. 

Hoe kunnen wij het leven kennen, de zin van ons bestaan zonder Jezus?

Wij zijn een tempel. Wij hoeven niet naar een bepaalde plaats, Hij is altijd bij on s. hoe meer je over ons menszijn nadenkt hoe meer je je verwondert. Wetenschappers “maken gebruik van ons verstand”. Ons DNA, wat wonderlijk is het om daarover te spreken. Hoe is het heelal dus kennelijk (volgens de huidige wetenschap) ontstaan uit een oerknal. Een oerknal die voortkwam uit een samengebalde singulariteit waarbinnen, volgens dezelfde wetenschappers, geen natuurwetten meer gelden. Ons DNA, ontstaan dus uit het niets, bevat zoveel informatie, dat zeshonderdduizend pagina’s het niet kunnen bevatten. 

Wij Zijn geen schommeling, geen golf(je) in de wereldzee. Ons lichaam is een tempel van Onze God. Die God die altijd bij ons wil wonen. In ons wil wonen. Psalm 139 verwoordt het zo prachtig. God geeft ons het leven. Een  christen gaat niet naar een plaats, naar tempel om te aanbidden. Een christen hoeft niet allerlei moeilijke capriolen uit te halen om bij God te komen. God is bij hem, in hem. 

Een volgende keer over onze Heer Jezus.