Beperkt.

In hoeverre zijn mensen met een beperking beperkt? Wat betekenen zij voor onze samenleving. Eigenlijk heb ik het daarmee al gezegd. Onze samenleving, ja die van ons, die van mensen zonder beperking. Bent u een mens zonder beperking? Ben ik een mens zonder beperking? Meestal benoemen wij mensen met een lager IQ als beperkten. Maar waarin zijn zij beperkt? Zij kunnen niet mee met onze samenleving. Voor hen moeten wij aparte voorzieningen scheppen. Het woord speciaal heeft daarin een “speciale” betekenis gekregen. Speciale voorzieningen zijn er voor diegenen die niet mee kunnen komen met ons levensritme, om het zo maar eens uit te drukken. Daarbij leggen we dus steeds als maatstaf die van onszelf aan. Men is beperkt als men niet zo is als wij. En dat kan geestelijk of lichamelijk zijn. In beide gevallen zijn  zij eigenlijk een blok aan ons been. Wat zou het gemakkelijk zijn als het openbaar vervoer geen rekening hoefde te houden met rolstoelen. Het is niet zo moeilijk hier nog een aantal voorbeelden aan toe te voegen. Om van geestelijk beperkten nog maar te zwijgen. 
Als criterium voor abortus gevraagd: “Zou zo’n mens er eigenlijk nog wel moeten zijn?” Men zou zich af kunnen vragen of dit een legitieme vraag. Gek genoeg wordt die vraag niet aan betreffende gesteld. Hoe staat zo iemand in  het leven? Is iemand met een beperking toch niet ook van God. Iemand afschrijven, iemand minder schatten? Waar sta je met je eigen mogelijkheden en kundigheden  ten opzicht van zo iemand? Wordt iemand met een beperking niet gezien als iemand met beperkte waarde? Ja, als het zo is. Laten we zulke mensen benaderen als mensen met andere mogelijkheden. Het zijn mensen die onze wereld anders benaderen dan wij. Maar daarom minder?